New perspectives on Italian Language and Culture

Föstudagur 9. mars kl. 15-16.30
Stofa 222 í Aðalbyggingu Háskóla Íslands

Í málstofunni verður fjallað um þróun, möguleika og afturför nútíma ítölsku frá þremur mismunandi sjónarhornum:  1. Tengsl tungumáls, bókmennta og félagslegs rýmis (t.d. torgin og verksmiðjurnar). 2. Samband ítalskrar tungu og sardinísks menningar-, tungumála- og heimspekigrunns. 3. Aðferðir og stíll í „Lezioni americane“ (enskur titill: Six memos for the next millennium) eftir Italo Calvino.

Fyrirlestrarnir verða fluttir á ensku.

Fyrirlesarar:

  • Maurizio Tani, stundakennari í ítölsku: Dante likes Italian TV
  • Michele Broccia, sendikennari í ítölsku: Sardinian Literary Spring
  • Stefano Rosatti, aðjunkt í ítölsku: A critical study of Six Memos for the Next Millenium by Italo Calvino / Um Lezioni americane eftir Italo Calvino

 

Útdrættir:

Maurizio Tani, stundakennari í ítölsku
Dante likes Italian TV

A review of Franco Brevini’s “La letteratura degli italiani” (Feltrinelli, 2010) on how, thanks mainly to TV, in the 20th Century Italian became the common language and the literary language of Italy. With benefits and costs.

Michele Broccia, sendikennari í ítölsku
Sardinian Literary Spring

 

Sardinia, an island in the middle of the Mediterranean sea, 1.600.000 inhabitants: a place yet to be discovered. Sardinians have started appreciating and studying their own history, their culture, traditions and languages, and making them known to the outside world. New museums have been opened, new Culture or Literary festivals are held, new novels are published, new films are directed. A new vitality which attracts Italian critics and media attention. They call it Sardinian Literary Spring“An extraordinary phase for the culture, from the literature to the cinema”says Giacomo Mameli, Sardinian journalist, writer and critic. The paper gives a general view of who and what has contributed to this recent cultural development, with information about the island and its peculiarities.

 

Stefano Rosatti, aðjunkt í ítölsku
A critical study of Six Memos for the Next Millenium by Italo Calvino/
Um Lezioni americane eftir Italo Calvino

Italo Calvino never had a vocation for theory; on the contrary, he always tended to consider theories, in general, as “gadgets”, or “amusements” to play with, as Calvino himself claimed in an interview a few months before his death.

The aim of this paper is to show that the comparative method Calvino adopted in his Six Memos has several weak aspects to it (i.e. contrived comparisons among authors, apodictic – instead of dialectic and problematic – judgments or assertions) which testify his aforementioned attitude towards theory. On the other hand, this paper analyses the reasons for why Calvino’s Six Memos is a worldwide best seller nevertheless. The fact is that Calvino’s method is “easy”, that is to say it does not require particular literary competencies, in terms of historical, exegetic or philological knowledge. The method therefore suits many contemporary academic departments of humanities, which increasingly have to cope with a lack of funds and time and, as a consequence, cannot invest much of either in improving their literary theory courses and materials. 

Útdráttur á íslensku:

Calvino var aldrei hrifinn af kenningum, en hann áleit kenningar vera afþreyingu, eins og hann sagði sjálfur í viðtali nokkrum mánuðum áður en hann lést.

Markmið fyrirlestrarins er að benda á veikleika í samanburðaraðferðum Calvinos. Auk þess skoðar fyrirlesturinn ástæðuna fyrir vinsældum þessa verks Calvinos sem hefur orðið metsölubók víða um heim.

Að lokum er undirstrikað að aðferð Calvinos sé „einföldun“, það er að segja, hún krefst ekki sérstakrar bókmenntafræðilegrar kunnáttu (í bókmenntasögu, þekkingarfræði eða textafræði). Þess vegna á aðferð hans vel við í mörgum hugvísindadeildum nú á dögum, sem þurfa að berjast við vaxandi niðurskurð og tímaskort, en ein afleiðing þess er að þær geta ekki farið dýpra í fræðin.

Deila: 
Þú ert að nota: brimir.rhi.hi.is