Sköpun og öpun í listum og þýðingum

Laugardagur 6. mars kl. 13-14.30 Stofa 207 Mikið hefur verið rætt um nýsköpun og frumkvöðlastarf á undanförnum árum. Þessi málstofa mun ekki brjóta þau tískuyrði til mergjar heldur skoða sköpunarferlið sjálft frá nokkrum sjónarhornum, sjónarhornum ritlistar, myndlistar og þýðinga. Hugmyndir um frumleika og frumsköpun gagnstætt eftirsköpun og eftirlíkingu verða skoðaðar og náin tengsl frumleikahugtaksins, höfundarins og þjóðarhugmyndarinnar verða einnig til umfjöllunar. Sköpun og öpun eru kannski tengdari en ætla má við fyrstu sýn, enda vildi Aristóteles meina það í Skáldskaparlist sinni að „skáldskapurinn sé, almennt talað, af tveimur rótum runninn og báðum náttúrlegum. Því að eftirhermur eru manninum eðlilegar frá blautu barnsbeini, og menn eru frábrugðnir öðrum lífverum að því leyti að þeir hafa mesta hermihvöt og læra að því leyti fyrst í stað með því að líkja eftir, en hin rótin er sú að allir njóta eftirlíkinga“ (Þýð.: Kristján Árnason bls. 49).

Rúnar Helgi Vignisson: Höfundurinn hefur orðið
Auður A. Ólafsdóttir: Af krosstengslum fagurfræði og samfélag •         
Gauti Kristmannsson: Sköpun og öpun eða fölsun að þjóðlegum hætti?

Fundarstjóri: Gauti Kristmannsson, dósent

Deila: 
Þú ert að nota: brimir.rhi.hi.is