Útdráttur og lykilorð

Ritið 1. hefti, 12. árgangur - 2012

Ólafur Rastrick: Postulínshundar og glötuð meistaraverk – Um verkefni íslenskrar menningarsagnfræði á þriðja áratug  tuttugustu aldar

Með hliðsjón af menningarlegri stöðu og hlutverki postulínshunda í íslensku samfélagi á þriðja áratug tuttugustu aldar er í greininni leitast við að kanna samfélagslegt samhengi krafna um auknar rannsóknir á íslenskri menningarsögu. Á þessum árum var farið að líta til hins danskættaða postulínshunds sem tákns ómenningar. Um sama leyti, er sjálfstraust Íslendinga hafði eflst með fullveldi, virtust blasa við ýmiss konar eyður eða misbrestir þegar litið var til menningarlegrar fortíðar þjóðarinnar. Fyrir utan tungumálið og bókmenntirnar virtist íslensk menning í hinum þrengri fagurfræðilega skilningi næsta fábrotin í augum sumra menntamanna. Brýnt þótti að gera gangskör að því að leiðrétta þennan menningarhalla sem meðal annars virtist tilkominn vegna þess að ýmsum lykilþáttum menningarsögu Íslendinga höfðu ekki verið gerð viðhlítandi skil og þeir því fallið í gleymsku. Í greininni er hugað að því með hvaða hætti krafan um íslenska menningarsagnfræði byggði á hugmyndinni um Íslendinga sem menningarþjóð meðal menningarþjóða og þar með á samanburði við evrópskar fyrirmyndir. Jafnframt er skoðað hvernig slík krafa mótaðist á grundvelli skilgreininga á menningarbundnum þáttum sem álitnir voru skaðlegar andhverfur íslenskrar menningar og birtust meðal annars í gervi postulínshunda á kommóðum íslenskra sveitaheimila.

Lykilorð: menningarsaga, listasaga, menningararfleifð, ómenning, ófullkomleiki

Deila: 
Þú ert að nota: brimir.rhi.hi.is